Zoeken

"Offline gaan"

Gewoon heel eventjes niets. Zelfs die term is in de tijd 2020 niet meer wat het was. “Eventjes niets” is al gauw het grijpen van je telefoon en het scrollen door honderden perfecte plaatjes. Maar is dat waardig aan de definitie van “eventjes niets”? Laten we even terugspoelen naar ons kind zijn. Waar “eventjes niets” betekende dat we in het gras gingen liggen en naar de bewegende wolken keken of ons ijsje aflikten op een parkbankje. Op je telefoon zitten zuipt energie en het zuipt gedachtes. Wat precies is waarom dat niet meer telt als niets doen…



Voordat ik offline ging:

Een Instagram junkie en een Snapchat stalker. Ja, ik ben er even gevoelig voor als ieder ander. Sterker nog, ik werd er zo gevoelig voor dat ik zelf niet meer zo goed wist wie ik was, omdat ik me meer bezighield met hoe andere mensen waren. Dat is wat ik het snelste doe, vergelijken. Daar is al die social media nooit voor opgericht. In dit opzicht zou ik soms een dier willen zijn. Leven zonder zelfbeeld en zelfbewustzijn. Niet helemaal weten wat nou belangrijk is aan een mooie vacht of oogkleur hebben.


Wij mensen zijn ons helaas zo enorm bewust van hoe we er zelf uit zien en hoe anderen eruit zien, dat we daar de controle over verliezen. Geloof het of niet maar we verdraaien onze waarheden vaker dan dat we ze realistisch bewaren. Het kan best zijn dat zelfs jouw spiegelbeeld niet 100% de waarheid vertelt omdat onze gedachtes het beeld vervormen naar iets wat we wel of niet willen zien.


Eng idee vind je niet?


Oké Sam, is goed, maar wat heeft dit te maken met online- en offline? Nou, ik werd me er door de bovenstaande gedachten ineens zo bewust van dat we onszelf zo hard proberen te vervormen aan iets dat in het online plaatje past. Ik werd me er meer dan bewust van dat ik dat niet meer wilde. Ik ben gek geworden van altijd willen zijn hoe anderen zijn, altijd moeten denken dat ik niet genoeg ben zoals ik zelf mijn leven leid. Mijn leven is niet hetzelfde als het leven van beroemde mensen op het internet. Dus als ik iets anders doe dan zij, waarom zou me dat onzeker maken? Het idee van even helemaal niet meer na hoeven denken over deze beelden en onzekerheden lag ineens heel erg dichtbij mijn hart. Alles wat ik wilde was even niet zien hoe ik mijn leven hoor te leiden, maar simpelweg hoe ik mijn leven al leid. En hoe kan dat beter dan gewoon helemaal offline te gaan?


Tegenwoordig klinkt dat eng: Helemaal offline gaan. Want wat als mensen je nodig hebben of je belangrijk nieuws mist en volgende week tijdens het gesprek in de kantine van je werk niet weet wat je moet zeggen? Zoveel paniek als we alleen al denken aan het idee om zonder social media te leven. Natuurlijk is dat in het begin een beetje spannend. We zijn het gewend om altijd op de hoogte te zijn en iets te doen te hebben. De eerste twee dagen was ik zo bang en gestresst dat ik het niet vol zou houden maar al snel bewees ik mezelf het tegendeel.


Klik hier of op de foto voor mijn weekvlog tijdens het detoxen.


Nadat ik offline ging:

Ik wil niet terug naar online. Klinkt dat suf? Misschien niet. Het liefst laat ik die apps allemaal in het prullenmandje staan. Deze week was een enorme verheldering voor mijn brein. Waarbij ik de eerste twee dagen continu op het plekje klikte waar ooit Instagram stond maar nu een lege plek was. Daardoor schrok ik al wakker met de gedachten “O mijn god ik was echt verslaafd”. Op ieder moment dat ik even niets te doen had wilde ik er klikken om vervolgens uit te vinden dat ik niets had om te doen.


Dan kom ik bij mijn eerste punt: Tijd. ER BLIJFT ZOVEEL TIJD OVER. Ik had de tijd om van de natuur te genieten, om mijn boterham te eten zonder stress omdat ik vijf minuten eerder mijn bed uit geklommen was (aangezien ik toch niet door insta kon scrollen), tijd om eens een gesprekje aan te knopen met iemand die ik normaal lichtelijk ontloop, tijd om 3 bladzijdes extra te lezen voordat ik naar het werk ging. Zoveel tijd gaat in onze dag op aan het staren naar onze beeldschermen. Wat absurd is!! Ik ben me bewust geworden van het leven in waar we leven. Om me heen kijken in plaats van afleiding zoeken op een app. Het is zo goed voor mensen met hoge sensitiviteit om om hen heen te kijken in plaats van vergeten waar ze eigenlijk lopen.


Niet alleen tijd maar ook meer eigenwaarde bleef over in mijn weekje detoxen. Omdat ik ineens helemaal niet meer bezig was met andermans leven had ik tijd voor mijn eigen leven. Ik zag mezelf in een heel ander licht. Dit begon wel pas na 4 dagen en ik kan niet zeggen dat het altijd heel makkelijk was, maar ik zag mezelf wel beter. Ik durfde te accepteren dat ook de dagen waarop ik niet zoveel doe volwaardige dagen zijn. Dat rust en productiviteit misschien wel tegenovergestelde woorden zijn maar dat ze evenveel voor je betekenen. Ook mijn kleine onzekerheden zoals het gevoel dat ik niet genoeg doe voor mijn droom als schrijfster begonnen een beetje af te zwakken toen ik niet meer de hele dag foto’s zag van mensen die wel aan het schrijven waren. Het schuldgevoel ging weg omdat ik me meer besefte dat ik van 9 tot 5 werk en daarnaast nog sport, voor mezelf zorg en probeer zoveel mogelijk te schrijven/lezen en creeëren. Dan is het niet zo heel gek dat ik niet altijd overal evenveel energie en tijd voor heb.


Al om al ben ik super erg in het moment gaan leven nu ik niet meer de hele dag op Instagram, Twitter en Facebook kan kijken. Ik kijk om me heen in plaats van naar beneden, zie mezelf in de spiegel in plaats van iemand die niet optimaal is.


Mijn ervaringen deze week eens iets meer onder de loep bekijken? Ik heb het gevlogd!



Tips en tricks:

1. In de vlog geef ik het al een paar keer aan, maar wat ik vooral heb gemerkt is om door de drang heen te bijten. Dat klinkt makkelijker dan het is, ik weet het, maar niet lang geleden vertelde iemand mij over de 5 minuten drang techniek. Ik kan hier geen verdere onderzoeken van terugvinden dus: correct me if i’m wrong, maar ik heb veel aan dit verhaal gehad. Als je moment van drang op begint te komen dan heb je plots dat extreme verlangen naar wat je moet missen. Dit kan gelden voor roken, social media, nagelbijten en ga zo maar door. Op het moment dat deze drang binnen dreunt voelt het als het einde van de wereld als je het niet hebt. MAAR, dat gevoel dat jij hebt duurt maar ongeveer 5 tot 10 minuutjes. In die 5 tot 10 minuten kelderen we vaak en pakken we toch dat wat we eigenlijk aan het vermijden waren. Daardoor hebben we niet door dat als we een aantal minuten hadden gevochten, we het helemaal niet nodig gehad hadden.


2. Zoek dus afleiding! Zodra je drang begint te voelen kun je op zoek naar afleiding. Ga eens lekker warm douchen, zet een Youtube video aan of ga ergens aan knutselen. Alles om niet toe te geven. Je zult (voor mij in ieder geval wel) merken dat je na een aantal minuten al begint af te zwakken en het niet meer nodig hebt.


3. Nog een tip is om je hele telefoon gewoon iets meer uit de buurt te leggen. Je hebt sneller de neiging hem aan te klikken als hij in zicht is. Dus als je bijvoorbeeld op school bent laat je hem in je tas zitten in plaats van in je broekzak. Thuis een boek aan het lezen of aan het poetsen? Leg je telefoon eens in de keuken (als je daar niet bent). Op die manier is het een grotere drempel om je telefoon te pakken en dus ook een grotere drempel om op social media te klikken.


4. Wat voor mij een groot probleem was, was niemand hebben om tegen te praten. Nou had ik WhatsApp nog wel wegens redenen, maar ik bedoel: niet kunnen delen zoals we dat doen op onze stories en met de mensen die ons toch niet echt kennen. Hiervoor heb ik ervoor gezorgd dat ik 24/7 een notitieboekje bij de hand had. Elke keer dat ik eigenlijk iets wilde delen schreef ik het op. Dit kan voor sommige averechts werken dat weet ik! Maar als je er moeite mee hebt dan kun je dit eens uitproberen.


5. De grootste tip is om voor jezelf duidelijk neer te zetten waarom je het doet. Doe je het puur omdat anderen het doen? Of omdat je brein en lichaam het nodig heeft? Allemaal goede redenen maar zet ze op papier. Dit is iets om naar terug te kijken als je denkt het niet vol te houden.



En nu?:

Eigenlijk wil ik niets anders meer. Ik heb gemerkt dat social media misschien gewoon niet voor mij gemaakt is. Maar aan de andere kant heb ik een blog, studeer ik marketing & communicatie en wil ik graag mijn werk delen. Daarvoor word ik al snel vastgeknoopt aan deze platformen. Ik kan dus eigenlijk niet volledig verdwijnen, wil ik alle dromen die ik heb blijven behouden. Dat vind ik een moeilijke gedachten. Niet weg kunnen. En dus heb ik heel lang nagedacht over een oplossing.


Elke maand neem ik een weekje rust. Een weekje waarin ik mijn social media verwijder om terug te keren naar wie ik ben. De rest van de maand kan ik de socials gewoon gebruiken voor mijn blog etc. Daarmee houd ik mijn balans en hou ik de vrijheid om soms volledig te verdwijnen.



Offline gaan is geen schande! Het is goed om even terug te gaan naar de basics van het menselijk lichaam. Jezelf leren kennen gaat het beste als je alleen bent net zoals je het beste leert rijden wanneer je zelf de weg op gaat. Het zijn de ervaringen die je dingen leren. En het missen van ervaringen… daar zijn we goed in geworden met onze ogen gericht op de eindeloze feeds.

10 keer bekeken
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey YouTube Icon

© 2019, Fancy Words en zijn content is eigendom van Sam Ashton