Zoeken

Muziekpraatjes - The 1975


Iedereen in mijn persoonlijke omgeving weet dat ik naar muziek luister met een betekenis. Ik luister naar de teksten, de gevoelens, de openheid in nummers. Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met The 1975 wist ik gelijk dat deze band helemaal in het straatje paste. Met Robbers, die tot mij binnen drong als een messensteek ontmoette ik de bizarre muziekstijl van deze jongens. Ik kan na 4 jaar nog steeds zeggen dat ik altijd nog terugval op elk album.


"Now if you never shoot, you never know. And if you'll never eat, you never grow."


Als ik het goed zeg is het onderhand alweer 3 jaar geleden dat ik ze live mocht zien. Ik stond vooraan het podium met opgeheven handjes en een schorre stem als bedankje. Ik herinner me nog heel goed hoe de sfeer in deze zaal was. Ik heb ook altijd gezegd: "Dit was het meest memorabele concert waar ik ben geweest." Matty Healy weet zo'n zweverige en relaxte sfeer in de zaal te creëeren. Er stond een meisje naast me, helemaal alleen, maar ze had de tijd van haar leven. Ze zwiepte met haar heupen en sprong op en neer. Ik wilde niet meer weg uit die zaal. Het concert mocht niet stoppen. The 1975 is een geval apart en ik beloof je plechtig dat het de meest fantastische ervaring zal zijn om hun gitaarnoten en basgeluiden in je lichaam te voelen.


Mijn favoriete nummers in de wereld van The 1975 zijn makkelijk op een rijtje te zetten. Ze raken me diep, laten me swingen en zingen of mee huilen uit eigen emoties. Uit de drie albums die ik van hun ken zijn dit de nummers die ik plat heb gedraaid:


Robbers - The 1975 Dit is vanaf het begin al mijn nummer één geweest. Op de een of andere manier raakt de stem van Matty mij hier zo diep. Ik vind de tekst heel gaaf omdat je er eigenlijk heel moeilijk uit kunt halen waar het nou echt om gaat, maar voor mij heeft het nummer een geheel eigen mening gekregen. De hersenspoeling van verliefdheid. Don't tell me if I'm wrong: Het is mijn mening achter het nummer. Misschien gaat de tekst heel ergens anders over, maar het stemgeluid, de gitaren en de tekst spreken mij op die manier aan.


"'I'll give you one more time We'll give you one more fight Said one more line Will I know you?'"


M.O.N.E.Y. - The 1975 Dit is gewoon een absolute feelgood. Als ik lekker in de woonkamer sta te dansen zet ik dit nummer aan. Het is zo'n lekker deuntje met een leuke tekst die je laat swingen. Van begin tot eind is het interessant omdat je niet weet wat er komen gaat.


"Leave? No, he's to and from, he doesn't like it when the girls go Has he got enough money to spend?"


If I believe you - I like it when you sleep....

Wauw. Dit nummer is kunst. De saxofoon, de gekke deuntjes, het gevoel dat je je heup moet swingen op elke 8e noot. If I believe you raakt een gevoelige snaar die je nog niet kende. De tekst van het nummer laat je heel erg nadenken over geloof. Matty Healy is een atheïst maar in If I believe you lijkt het wel of hij dit aan de kant wil zetten en wilt hopen dat God hem wel kan helpen. Diepe gronden...


"And if I believe you Will that make it stop? If I told you I need you Is that what you want?"


Somebody else - I like it when you sleep...

Als iemand die het verschrikkelijk vind om mensen achter te moeten laten, komt dit nummer erg dichtbij. Ik heb zelf vaker gehad dat ik iemand niet meer wil maar het niet aan kan dat er iemand anders mijn plek overneemt. Een erge egoïstische gedachten maar het gebeurde. Dit nummer is een soort romantisering van jaloezie.


"And I don't want your body but I

hate to think about you with somebody else. Our love has gone cold, you're intertwining your soul with somebody else."


Love it if we made it - A brief inquiry.... Een nummer tegen onze maatschappij. Tegen een wereld die zo negatief aan het veranderen is. Die puurheid steeds meer lijkt te vervagen. Love it if we made it zegt waar het op staat. De dingen die wij anders kunnen doen. Het is een speech met de harde waarheid.


"Unrequited house with seven pools "Thank you Kanye, very cool!" The war has been incited And guess what, you're all invited"




Naast al deze favoriete moet ik wel vermelden dat ik van The 1975 eigenlijk alles wel heb platgedraaid. De ene dag luister ik liever naar de blije nummers, de andere dag de minder blije. Terwijl ik lees of schrijf vind ik de instrumentals heerlijk om op de achtergrond te hebben en zo is het cirkeltje weer rond.


Bij The 1975 vraag ik met tot de dag van vandaag nog af 'Waarom zijn ze niet bekender dan ze zijn?' . Maar als ik die vraag stel weet ik eigenlijk niet of ik wil dat ze nog groter worden. Als dat zou betekenen dat hun muziek ook verandert, dan wil ik het niet eens voor ze. Telkens opnieuw verbazen ze hun fans en met het opkomende nieuwe album zitten al die klamme handjes alweer te popelen op een nieuwe verassing.


- S.


10 keer bekeken
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey YouTube Icon

© 2019, Fancy Words en zijn content is eigendom van Sam Ashton