Zoeken

Het schrijven van mijn tweede manuscript

Ik kan bijna niet geloven dat het mij 2 jaar gekost heeft deze eerste versie af te krijgen. 2 hele jaren. Zo lang heb ik niet eens aan mijn eerste manuscript gewerkt. Maar hier is hij dan, het manuscript van 'Wijzer'. Hoe dat proces voor mij is gelopen? Daar ga ik eindelijk eens over praten.


Het schrijfproject

Het idee was leuk, een contemporary roman die zich door de verschillende stijlen van liefde in tijd zou bewegen. Oftewel: tijdreizen. Ik kan niet begrijpen dat ik ooit zo'n verschrikkelijk ingewikkeld onderwerp heb gekozen. Tijdreizen kost zo intens veel tijd om uit te pluizen. In het begin was ik extreem veel bezig met het verzamelen van informatie over elk jaar. Niet alleen dat, ik onderzocht plaatsen, barren, straten en vervoersmiddelen. Ik zal niet zeggen dat dit allemaal verschrikkelijk werk was want ik heb enorm veel geleerd en kon schrijven over zulke leuke details. Door het hele boek zijn mini details verwerkt die je alleen zult opmerken als je je verdiept in de geschiedenis.


Het onderzoeken was natuurlijk nog maar minimaal werk, want ik kan je vertellen dat het kloppend maken van al die informatie onbegonnen werk leek. Er zijn vele momenten geweest waarop ik hardop riep te gaan stoppen met het schrijven van dit verhaal. Ik kwam er vaak genoeg niet meer uit. Dan klopte hier weer iets niet, en dan miste ik weer een koppeling naar een belangrijk onderwerp. Nog nooit heb ik zo'n grote legpuzzel in elkaar moeten prutsen.


Maar goed, of je nou puzzelt met 50 of 1000 stukjes, je zult er gewoon moeite en liefde in moeten stoppen.


Margareth en Arthur, zo heten mijn twee main-characters. Ik ben over die 2 jaar echt gigantisch veel om ze gaan geven. En ook al heb ik een soort haat-liefde relatie met Margareth, heb ik haar wel zoveel mogelijk in haar eigen waarde gelaten. Ik had de keuze om na mijn pauze van het schrijven van dit boek, haar hele karakter te veranderen. De keuze om die niet te doen is gekomen omdat ik vond dat ze zo hoorde te zijn. Sorry vooraf dus als Margareth hier en daar wat vervelende karaktertrekjes heeft.


Nu ik in de revisie zit merk ik het wel een stuk minder dan toen ik fanatiek aan het schrijven was. Waarschijnlijk begon ze gewoon teveel op mij te lijken en begon dat me te irriteren (haha).


Ik durf niet heel veel bloot te stellen over het verhaal van hun twee. De reden daarvoor is dat ik super onzeker ben over dit boek. Dit is de eerste keer in mijn schrijfleven dat ik een boek heb geschreven in de derde persoon, en maaaaan wat vond ik het moeilijk! Als je altijd in de ik-vorm geschreven hebt dan is dit een hele uitdaging, geloof me. Ik heb het gevoel dat ik veel te vaak de namen noem, veel te veel beschrijf, ga zo maar door. Maar deze onzekerheid is puur voortgevloeid uit een onzekerheid over een schrijfstijl die ik nooit eerder ontdekt heb. Niet geheel onlogisch dus. Maar goed- dat maakt het verhaal zelf niet minder goed.


Margareth en Arthur dus. Een jonge dame die haar geld verdient met het manipuleren van tijd en een jonge journalist die er alles aan doet om groot te worden. Maar als hij zijn hardste best doet om een verhaal over Margareth haar horloge te schrijven, gebeurd er meer dan alleen dat. Arthur wordt stapelverliefd op de brunette en zij al gauw ook op hem. Ze delen alles. De ochtend, de avond, de goede en- de slechte kanten, maar wat als voor altijd bij elkaar een hele andere betekenis krijgt in een relatie?


Mijn vervolgplan

Revisie, revisie, revisie. Dit gaat nog wel even duren. Ik weet 100% zeker dat er nog twee hoofdstukken bij gaan komen, en ik weet nog zekerder dat er genoeg is om aan te passen. Het nadeel aan zo lang aan een boek werken, is dat je schrijfstijl verandert. En dat is te lezen in de verschillende delen van het boek. Het is nu mijn grootste taak dat hele verhaal een lopend geheel te maken. Zorgen dat niet alleen de woorden maar ook de rode draden weer kloppen. Zorgen dat het vloeit in plaats van naar boven loopt via de trap. GENOEG WERK DUS.


Heel eerlijk gezegd ben ik blij dat het op het revisie punt is aangekomen. Na twee jaar was ik aan het hunkeren om het af te hebben, en mede daardoor heb ik waarschijnlijk hier-en daar wat steekjes laten vallen.


*Haaltdiepademenstresstomdatzenogzoveelmoetdoen*


Nee oke geintje. Ik vind herschrijven namelijk super leuk om te doen! Het is mijn drang om perfectionistisch te zijn, maar dan gelegaliseerd zeg maar. Het is tijd om dit verhaal in een volwaardig boek te veranderen. Hopelijk goed genoeg om snel genoeg naar een uitgeverij te versturen.


Maar eerst: proeflezers.



Ik hoop dat ik jullie snel meer kan vertellen over dit verhaal en dat er snel een 'vastigheid' is in de toekomst van dit verhaal. Helaas werkt de schrijfwereld alleen niet zo gemakkelijk. Er staat nog een heel traject op me te wachten, maar over de kleine details houd ik jullie via Instagram zoveel mogelijk op de hoogte! (@Fancy_Words)


-S.

0 keer bekeken
  • Grey Instagram Icon
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Pinterest Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey YouTube Icon

© 2019, Fancy Words en zijn content is eigendom van Sam Ashton